بی سکون

bisokoon — Wed, 14 Oct 2009 04:00:18 GMT

حالا دیگر شد خیلی وقت!

خیلی وقت گذشت، زمانی که من این قدر به دلیل بودنش فکر کردم که خود بودنش را فراموش کردم...

bisokoon — Fri, 04 Sep 2009 19:19:45 GMT

هرچند که این روزها بسیاری به رنگ سبز روی آورده اند، اما برخی هنوز به قرمز و آبی پایبندند.

این واژه ها فسخ ناپذیرند

bisokoon — Mon, 31 Aug 2009 17:31:18 GMT

هرچند که پایانی در کار نیست...

دست و پا می زد و اشک می ریخت! شب ها! یادت که هست؟ خواب را ازمان گرفته بود. باید آرامش می کردیم. آرامش کردیم ولی به شیوه ای دیگر. اشک هایش دیگر خواب و خوراکمان را ربوده بود. باید آرامش می کردیم. حق این را نداشتیم که به همین شکل رهایش کنیم. ما نه آن قدر معمولی بودیم که بخواهیم با دعوا و قهر و این حرف ها بگذاریمش کنار و نه آنقدر ویژه که بتوانیم تحمل دیدن اشک هایش را داشته باشیم. باید آرامش می کردیم. از دیشب دارم از خودم می پرسم نکند اشتباه کردیم؟ نکند نباید اینطور آرامش می کردیم. هرچه باشد... نمی دانم، این هم راهی بود. در اوج تمامش کردیم تا که در حضیض دست به هر کاری نزنیم. فقط باید حواسمان باشد تا چند روز با کسی دست ندهیم، این دست ها بوی خون می دهند!

هرچند که پایانی در کار نیست...

پایان را ما تعیین نمی کنیم همانطور که شروع هم به اراده ما نبود...

یادمان باشد آنچه درباره اش گفته ایم، این واژه های بیچاره فسخ ناپذیرند!

self commitment

bisokoon — Mon, 24 Aug 2009 08:20:55 GMT

قسم به آن شب تابستانی. آن شب که از پی اش آزمودنی ها آزموده شدند. و در این شب، برخی خود را بر دیگران و بر خدای خود والاتر بینند. حال اینکه اینان سخت در گمراهی به سر می برند. زود باشد که آنها در شبی پاییزی به سختی کیفر داده شوند. و از ایشان کسانی هستند که چون فرمان را شنیدند بر خود لرزیدند و آن زمان که از ایشان پرسیده شد چرا بر خویش می لرزید گفتند زیرا ما از خدای خود، پروردگار جهانیان می هراسیم و این دستوری است که ما آن را نیک از جانب او دریافتیم. پس به ایشان بگو در شبی پاییزی خواهند دید ستاره ای از آن سر آسمان بر ایشان نازل خواهد گشت، با جامی در دست و چشمکزنان!

bisokoon — Mon, 17 Aug 2009 20:24:18 GMT

ترانه بی صدا شد
سور همه عزا شد
دوباره از بین ما
یکی، خود خدا شد!

خداحافظ اعتماد ملی!
و نیز آفتاب یزد!

فضا، اینجا بسیار مسموم است! خواهشمندیم از شهروندانی که می اندیشند، تنها برای کارهای ضروری از منزل خارج شوند!

bisokoon — Mon, 10 Aug 2009 04:35:34 GMT

وقتی دنیا کم کم غیر قابل درک می شده!
وقتی همه لذت های معمول چشیده می شده و افاقه ای نمی کرده!
وقتی طرف دست و پاهاش رو به اندازه ای می زده که بتونه اعتراف کنه که "گه خوردم! دنیا همون جهنمیه که شماها می گین!"

تازه اون وقت بود که جوانک های قبیله مرد به حساب می اومدن و به جمع تریاکی های قهوه خانه پذیرفته می شدند، بلکه اون دود لعنتی بتونه کاری براشون بکنه.

bisokoon — Wed, 05 Aug 2009 09:43:34 GMT

کاش تاکسی هایی که سوارشان می شدم همین طور بی هدف در شهر می گشتند تا این ذهن نا آرام برای خودش جولان دهد، جولان دهد، جولان دهد.

bisokoon — Sat, 18 Jul 2009 20:14:42 GMT

باید همانطور که هستیم رفتار کنیم تا شانسی برای اصلاح داشته باشیم؟

بی ربط: کوچک زاده عزیز! تو دیگه لطفا خفه شو!

bisokoon — Thu, 16 Jul 2009 18:32:50 GMT

و این قدر همه چیز برای مان بدیهی است که دلیلی برای نصب تابلوی راهنما به طرف دستشویی ها در مکان های عمومی نمی بینیم!

مربوط: به استثنای فرودگاه ها که افراد غیر خودی نیز ممکن است پیدایشان شود.

bisokoon — Tue, 14 Jul 2009 15:08:18 GMT

کسی که در جلسه خواب بود در پایان بیش ترین حرف ها را می زد.